Candy Dulfer is dochter van Hans Dulfer, ook een bekend saxofonist. Al op jonge leeftijd trad ze op met haar vader. Op 11-jarige leeftijd maakte ze haar eerste plaat met hem. In 1982 trad ze met haar band Own Cultivation op, op het North Sea Jazz Festival. Drie jaar later richtte ze haar eigen band op, de Funky Stuff. Vrij snel hierna trad ze regelmatig op voor radio en televisie. Ook speelde ze mee op de soundtrack van Een Maand Later. In 1987 speelde Dulfer in het voorprogramma van Madonna in het Feyenoord-stadion in Rotterdam. Later vroeg ook Prince haar om op te treden in zijn voorprogramma voor zijn concerten in Nederland. Een jaar later verscheen een debuut soloalbum, getiteld Saxuality. Op dit album, waarvan er wereldwijd meer dan een miljoen exemplaren over de toonbank gingen, stonden enkele grote hits. In 1993 verscheen het album Sax-A-Go-Go, de gelijknamige single werd op Radio 3FM de eerste megahit, gevolgd door Big Girl in 1995. Tussen al haar eigen promoactiviteiten door speelde Dulfer opnieuw met grootheden als Prince en Van Morrison tijdens hun concerten. Het vierde studioalbum For The Love Of You zag in 1996 het levenslicht en bevatte bijdragen van o.a. Trijntje Oosterhuis en Berget Lewis. Het album werd een succes in Nederland, Japan en de VS. Opnieuw tourde Dulfer de halve wereld rond om haar nieuwe materiaal te promoten. In de navolgende jaren volgden de albums Girls Night Out, Live in Amsterdam en Right In My Soul, met wisselend succes. In 2005 speelde Dulfer mee op enkele nummers van het album Grip van Lohues & the Louisiana Blues Club. Dulfers nieuwe studioalbum Candy Store werd op 22 juni 2007 uitgebracht door haar nieuwe platenmaatschappij Heads up international, één van de meest toonaangevende hedendaagse jazzlabels ter wereld. In 2008 ontvangt ze de Gouden Harp voor haar bijzondere bijdragen aan de muziek in Nederland. Op veler verzoek toert ze opnieuw door Amerika en Japan. Verder speelt ze door heel Europa en treedt bovendien voor het eerst op in Zuid-Afrika, tijdens het beroemde Cape Town Jazz Festival. Tussen deze optredens door is ze regelmatig te gast als tafeldame bij het televisieprogramma 'De Wereld Draait Door' en laat in diverse interviews zien, dat zij maatschappelijk zeer geëngageerd is. Over het onderwerp alcohol heeft zij ook een uitgesproken mening, hoogste tijd dus om deze wereldberoemde saxofoniste voor alcomobilisme.nl te interviewen.

Candy, kun jij je nog herinneren, waarneer jij het eerste glaasje hebt genuttigd?

Eigenlijk niet, ik drink in principe niet maar heb wel eens wat geprobeerd natuurlijk, ik denk dat ik met 13 of 14 jaar wel eens  bier en wijn geproefd heb. En ook weleens een cocktail, maar het bleef bij proberen. 

Hoe was die ervaring?

Nou niet dusdanig dat ik voelde dat ik het vaker moest doen. Ik vond en vind het nog steeds eigenlijk niet lekkerder dan een echte Coca Cola met ijs en citroen,  of een alcoholvrij cocktail.

Hoe is jouw huidige drankinname patroon?

Ik drink vrijwel geen alcohol, misschien eens een half glas champagne of een cocktail, maar dat is hooguit 4 keer per jaar of zo.

Weleens stiekem met drank achter het stuur gezeten?

Nee nooit, gelukkig!

Heb jij naast de saxofoon ook wel eens geblazen in de alcoholtester van de politie?  (zo ja, hoe ging dat?)

Ik heb een keer moeten blazen onder veel hilariteit van mijn bijrijders.

Een van de eerste 'Jazz'-bands die er was is 'The Paul Whiteman Orchestra", geleid door de beroemde Paul Whiteman had grote moeilijkheden met zanger Bing Crosby. De film King of Jazz waarin beiden figureren, werd bijvoorbeeld stil gelegd, omdat Crosby door zijn drankprobleem een zwaar auto ongeluk had veroorzaakt en de gevangenis lange tijd in moest. Heb jij in jouw muzikale carrière ook weleens  meegemaakt dat alcoholgebruik onder collega’s, optredens verstoorden of zelfs onmogelijk maakten?

Ik weet niet of dat nou echt een van de eerste jazz bands was, maar ik heb dat in mijn eigen omgeving wel eens meegemaakt. Maar omdat ik bandleider ben, en eis van mijn muzikanten dat ze niet dronken naast me staan, komt het vrijwel nooit meer voor. Vroeger gebeurde het trouwens vaker in de muziek, nu überhaupt niet zoveel meer. Het is overigens niet altijd een ramp als iemand dronken is op het podium, of onder de invloed,. Het hoeft niet altijd de prestaties te beïnvloeden, en soms gaan mensen er ook weleens beter van spelen, of voelen ze zich minder zenuwachtig.

Je hoort wel eens van beroemde artiesten, dat men beter gaat musiceren, als men eerst een flinke whisky of Campari soda heeft overgeslagen. Heb jij de indruk dat muziek en drankgebruik nauw verweven zijn of de motor is tot beter presteren?

In principe ben je nuchter op je best, in alle omstandigheden, maar muziek maken is fysiek en mentaal vreselijk zwaar en het is in sommige gevallen niet zo gek dat bepaalde artiesten onder de invloed zijn van het een of ander. De druk om te presteren, soms onder erbarmelijke omstandigheden is hoog, je moet ten allen tijde supercreatief zijn, vooral in de jazzmuziek, en je mag niet introvert zijn. Sommige mensen hebben daar drank of drugs voor nodig, en dat zijn niet altijd de minsten. Helaas is het moeilijk om drankgebruik te regulieren, het blijft een verslavende substantie. Ik zou het nooit doen, maar sta echt niet met een opgeheven vingertje.

Waar jazz of funk is, is rook en drank, tenminste nu geen rook meer in Nederland. Maar in diverse clubs of zalen wordt tijdens optredens nog altijd behoorlijk drank genuttigd.  Vind je dat een normaal verschijnsel?

Dat is een heel groot misverstand. Bij concerten wordt juist veel minder alcohol genuttigd wordt dan in disco's, kroegen en house evenementen e.d. Concerten geven verstrooiing, en zijn daarom ook zo belangrijk. Het publiek is even afgeleid en drinkt daarom juist veel minder. Dit is wel weer moeilijk  voor de zaaleigenaars, want die moeten juist veel drank verkopen om uit de kosten te komen. Daarom is subsidie van disco's en zalen zo belangrijk, alcohol heeft veel meer terrein gewonnen de laatste decennia omdat dat de enige bron van inkomsten is geworden voor jongerencentra. Heineken Music Hall zou vroeger ondenkbaar geweest zijn.

Nederlanders worden wel eens de zuipschuiten van Europa genoemd. Nu ben jij in alle uithoeken van Europa op tournee geweest. Kun jij deze kwalificatie bevestigen?

Ik heb nog nooit van deze kwalificatie gehoord. Nederlanders zijn over het algemeen juist goed in het spreiden van de drank, en genieten ook van het "dronken worden" dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Engelsen en Ieren, die als hoofddoel hebben zo snel mogelijk straalbezopen te worden. Dat moeten ze wel omdat daar de kroegen zo achterlijk vroeg dicht gaan. Het grootste alcoholmisbruik heb ik gezien in Finland, daar liggen de mensen soms dagen op straat! En in Japan is het ook heel gewoon om midden in de nacht over wat keurige zakenlieden heen te moeten stappen die op straat hun roes liggen uit te slapen. Nederlanders zijn eigenlijk hele beschaafde mensen haha.

Kun je als artieste zonder drank succesvol door het leven, zonder daarbij door collega musici en performers voor saai te worden uitgemaakt?

Nou blijkbaar wel! Ik ben ook niet saai, dat scheelt.

Vader Hans rijdt jou ’s nachts na een geweldig funky optreden in de Achterhoek naar huis. Het was bijzonder gezellig achter de coulissen, maar hij ruikt lichtelijk naar alcohol, wat gaat jij doen?

Mijn vader is verstandig genoeg om mij dan te laten rijden. Maar vergis je niet, dan is het gevaar nog niet geweken! Er zijn altijd malloten op de weg, s'nachts en overdag,  die onze terugtochten in gevaar brengen. De Nederlandse automobilist is in het algemeen niet erg kundig, met of zonder drank!

Amy Winehouse kan haar drankverslaving niet de baas. Menig scholier is fan van haar. Bepaald geen boegbeeld, om jongeren minder te laten drinken. Stel je voor, je zou samen met haar gaan optreden voor duizenden jongeren in Nederland. Hoe ga jij deze samenwerking aan de fans en media verkopen?

Ik hoef niets aan niemand te verkopen. Als ik met iemand speel gaat het om muziek maken en dat heb ik al gedaan met ontelbare verslaafden en/of alcoholisten. Als je eenmaal verslaafd bent aan alcohol, of aan drugs, heb je een ziekte, en als het zo makkelijk was om daar af te komen zou iedereen dat doen. Getuige het aantal nog rokende mensen in de wereld zie je dat dat dus allemaal niet zo makkelijk is. Als ik iets aan jonge mensen zou kunnen meegeven is het dus dat het zonder drank, drugs en sigaretten ook kan, en dat je net zo cool bent. En dat drank, sigaretten, soft en harddrugs helaas heel slecht en met duivelse intenties gemaakt zijn. Ze zijn namelijk te verslavend en erop gericht je uit te hollen, financieel, psychisch en fysiek. Er verdienen heel veel mensen grof geld aan de verslavingen van anderen. Maar ik zou nooit iemand aanvallen of veroordelen omdat hij of zij verslaafd is, dat zou onnoemelijk wreed zijn. Dat Amy Winehouse haar verslaving niet te baas kan is een van de grote tragedies van deze tijd, ongeveer vergelijkbaar met Beethoven die doof werd en een depressieve Mozart!! Zij is een van de meest getalenteerde kunstenaars op dit moment en het irriteert mij dat ze geridiculiseerd wordt of opeens als voorbeeld moet dienen voor jongeren.

Tot slot Candy, stel je voor dat jij de Minister van Verkeer of Gezondheid in het nieuwe kabinet Rutte zou zijn, wat zou jij gaan doen om het overmatig alcoholgebruik onder jongeren terug te dringen?

Dan zou ik zorgen dat alle idiote beslissingen die de afgelopen decennia genomen zijn, met betrekking tot jeugd en cultuur teruggedraaid worden. Het is namelijk heel simpel; als je alle subsidies intrekt van projecten waar jongeren bezig gehouden worden, pop en buurtcentra sluit en kort op kunst en cultuur voor jongeren, en je sluit alle café's veel eerder, dan krijg je dus zg. Engelse toestanden: Er is niets leuks te doen, behalve zuipen, en als je dronken wilt worden moet je heel snel zijn, want om 1 uur gaat de tap dicht. Dus drinkt iedereen nog meer, en staan die inmiddels straalbezopen jongeren om een uur of 1 op straat in een stad waar niets meer te doen is. Wat krijg je dan? Juist: rottigheid! Die zuipschuren in het oosten van het land en 12 jarige comadrinkers zijn allemaal het directe gevolg van beslissingen die genomen zijn door deze en voorgaande regeringen. Zij wisten niets van de praktijk, en namen ook niet de moeite de mensen die echt weten hoe je jongeren van de straat moet houden om raad te vragen. Alle toestanden die we nu hebben zijn daar het directe gevolg van. Geef het volk brood en spelen, was zo gek nog niet. Nu is er alleen brood en het is heel klef.